Hoe zou het zijn

als je iedere dag gewoon kunt doen waar je goed in bent en hiervoor waardering krijgt? Dat je plezier hebt en trots bent op wat jij en je collega’s neerzetten? Dat je je verbonden voelt met wat jouw organisatie presteert of bijdraagt?

 

Stel je voor dat dit werkelijkheid is en je zo trots bent als een PAUW! Hoe zou dat zijn?

 

Onze adviesgroep bestaat uit drie organisatiepsychologen. Samen staan we voor ruim 60 jaar werkervaring in diverse sectoren. Welkom op onze site!

PAUWBLOG

  • Nothing stays the same

    Beroepsmatig heb ik regelmatig met mensen en teams te maken die proberen om te gaan met veranderingen. We vertellen elkaar dat ze erbij horen, of zelfs heel wenselijk zijn. Toch hebben wij mensen er een haat-liefde verhouding mee. Verandering, natuurlijk! Maar alleen als…. Ondanks dat ik mensen leer slim mee te bewegen met veranderingen, kijk ik ...

    Lees verder
    1 oktober, 2016
    OUDE BLOGS

    Nothing stays the same

    Beroepsmatig heb ik regelmatig met mensen en teams te maken die proberen om te gaan met veranderingen. We vertellen elkaar dat ze erbij horen, of zelfs heel wenselijk zijn. Toch hebben wij mensen er een haat-liefde verhouding mee. Verandering, natuurlijk! Maar alleen als…. Ondanks dat ik mensen leer slim mee te bewegen met veranderingen, kijk ik met enige argwaan naar de veranderingen die ik zelf onderga.

    Ik was op pad met 2 vriendinnen. Zij trakteerden mij op een etentje ter ere van mijn verjaardag. In onze studententijd gingen we veel vaker samen uit eten. De leukste herinneringen heb ik aan de dagen dat je na college op een terras belandde, daarna een hapje ging eten en tot diep in de nacht in de kroeg rondhing. Tegenwoordig pakken we het wat bescheidener aan, maar verder doen we nog hetzelfde. We zitten nooit verlegen om gespreksstof en de onderwerpen zijn altijd persoonlijk. Zo proberen we het leven te doorgronden, geloof ik.

    Je zou kunnen zeggen dat in ons geval er in ruim 25 jaar niet veel was veranderd. Gelukkig maar, want dat was ook zeker onze bedoeling. Onze leeftijd, die steeds indrukwekkender wordt, negeren we graag. Leesbrillen worden niet of zo laat mogelijk opgezet om de menukaart te ontcijferen. En onze gewoontes houden we graag hetzelfde. Zo probeerden we na het diner een leuke gezellige bruine kroeg te vinden. Ja, ‘De Fuik’, waar we zelf altijd kwamen, daar moesten we maar niet naar toe gaan. Daar komen te veel ontstellend jonge mensen. Niet dat we niet van jonge mensen houden, maar we zouden onszelf toch ongemakkelijk gaan voelen.. We liepen scannend rond en moesten helaas een heleboel kroegen afschrijven.
    Gelukkig kwamen we een leuke kroeg tegen. Die moest het worden. We stapten naar binnen, bleven even stilstaan, keken wat rond, luisterden naar de herrie en zonder al te veel aarzeling stapten we naar buiten. Nee, toch maar niet, te veel lawaai. Kun je niet eens een fatsoenlijk gesprek voeren.. Tsja, toch maar weer naar de vaste cultureel verantwoorde locatie waar de muziek niet zo hard staat.

    Het is fijn om de goede dingen zo lang mogelijk bij je te houden, maar zelfs wij moesten erkennen dat niets hetzelfde blijft. Ik hoor dan Oleta Adams zingen ‘the young become the old’ en ‘nothing stays the same’ in het nummer ‘Everything must change’ van de CD ‘Circle of One’ (1990). Ook alweer even geleden..

    Wat is dan de moraal van het verhaal? Hoe ga ik dan blijkbaar om met veranderingen? Nou, gewoon laten komen, je realiseren dat niets hetzelfde blijft en dan merken dat er nog genoeg behouden blijft om op te bouwen.

    Annemarie van de Ven

    Plaats een reactie


  • Het begint bij mijzelf….!

    Ik zit er weer middenin....! Nog maar twee weken aan de slag en ik probeer nu alweer 'alle ballen' in de lucht te houden: snel van het werk naar huis, de kinderen naar sport brengen, even snel de was ophangen, dat mailtje nog doen, tussendoor voor het eten zorgen en ook nog even op dat berichtje reageren....je (her)kent het waarschijnlijk wel! Tijd...

    Lees verder
    7 september, 2016
    OUDE BLOGS

    Het begint bij mijzelf….!

    Ik zit er weer middenin….! Nog maar twee weken aan de slag en ik probeer nu alweer ‘alle ballen’ in de lucht te houden: snel van het werk naar huis, de kinderen naar sport brengen, even snel de was ophangen, dat mailtje nog doen, tussendoor voor het eten zorgen en ook nog even op dat berichtje reageren….je (her)kent het waarschijnlijk wel! Tijdens de vakantie had ik het mijzelf zo goed voorgenomen: ‘ik zou beter op mijn eigen balans letten!’. Mijn vriendin beaamde het en samen hadden we afgesproken om vaker ‘eigen tijd’ te nemen en in te plannen. Maar dat lijkt al lang geleden, net zoals de vakantie mijlenver weg lijkt en voelt.

    En nu hoor ik het mijzelf opnieuw zeggen! Ik, die het vaak zo goed weet voor een ander en inzicht heeft in de signalen, voel de adrenaline door mijn lijf gaan op het moment dat ik aan het racen ben om op tijd te zijn…. De veelheid en druk neemt (alweer) toe, de stress groeit en ik realiseer mij dat ik zelf aan zet ben!

    Op het moment dat opnieuw de telefoon gaat, zet ik resoluut een groot kruis in mijn agenda op de woensdagmorgen….dit is mijn tijd!

    ‘Voelen is veranderen’ of zoals Kotter schrijft: doorleefd urgentiebesef is nodig om tot verandering te komen! En elk moment is toch een goed moment om te beginnen… :-)?!

     

    7 september, Jacqueline de Wit

    Plaats een reactie


  • Wat is jouw stijl?

    Die van mij is gewoon ... Er was een tijd dat ik niet wist of ik ‘laagdrempeligheid’ moest beschouwen als een compliment.  ‘Is het niet te los en gemoedelijk? ‘Doet het geen afbreuk aan mijn professionaliteit?’ Maar nu ben ik er wel uit geloof ik. Hier volgt mijn bespiegeling over laagdrempeligheid naar aanleiding van een evaluatiegespr...

    Lees verder
    29 juni, 2016
    OUDE BLOGS

    Wat is jouw stijl?

    Die van mij is gewoon …

    Er was een tijd dat ik niet wist of ik ‘laagdrempeligheid’ moest beschouwen als een compliment.  ‘Is het niet te los en gemoedelijk? ‘Doet het geen afbreuk aan mijn professionaliteit?’ Maar nu ben ik er wel uit geloof ik. Hier volgt mijn bespiegeling over laagdrempeligheid naar aanleiding van een evaluatiegesprek met een klant.

    Het onderwerp was een evaluatie van een teamontwikkelingstraject dat ik samen met 1 van mijn beide collega’s had uitgevoerd. Ik sprak met de teammanager en de P&O-er. De samenwerking met beide was prettig en het gesprek was ontspannen. We bespraken de aanzienlijke vorderingen van het team. Onze teambijeenkomsten en de praktijkbegeleiding  van de manager hadden hun effect gehad. Omdat ik ook coachgesprekken had gevoerd met de manager, was ik op afstand getuige van hetgeen zij had ondernomen. Zij had allereerst haar eigen stijl van leidinggeven aangepast en was met het team gaan bouwen. Natuurlijk kreeg zij hier van mij veel gemeende complimenten voor!

    Terugkijkend bekenden we elkaar dat er momenten waren waarop we hadden getwijfeld. De manager gaf toe dat ze in het begin had gedacht ‘gaan we ons doel wel halen als we zo positief en aardig blijven voor de medewerkers? Ik gaf toe dat ik wel eens had gedacht; ‘Pakken ze het wel op? Dringt het echt door? Gaat de manager het volhouden om ze op tijd op te porren?’ Het was fijn om dat tegen elkaar te kunnen zeggen.

    Die openheid maakte dat we op het thema laagdrempeligheid kwamen. De manager vertelde me hoe zij het had gewaardeerd dat ik en mijn collega zo laagdrempelig waren. ‘Natuurlijk zijn we dat’, was mijn reactie, ‘het is ook voor mij waardevol als ik informatie van jou krijg, want dan kan ik beter aanhaken bij jullie proces’. De P&O-er beaamde dit van harte. Ik meende wat ik zei, maar achteraf dacht ik , ‘ik heb alleen de rationele reden gegeven en niet de gevoelsmatige’. ‘Ik vind het gewoon fijn om echt contact te hebben met de mensen met wie ik samenwerk’. ‘Dat geeft mij een gevoel van betrokkenheid en voldoening’.

    Het wordt tijd dat ik in zo’n geval het compliment kan ontvangen en er eentje retourneer. Dank je wel dat ik zo laagdrempelig met je heb mogen samenwerken. En natuurlijk, voor mij is het gewoon vanzelfsprekend. Wat doe jij als vanzelfsprekend wat voor anderen waardevol is?

    Annemarie van de Ven

    Plaats een reactie


  • Zo ben ik nu eenmaal…

    Ken je dat? Dat je het soms al opgeeft voordat je begint? Ik heb dat met die dikke pil van Pikkety “Kapitaal van de 21e eeuw”. Het kijkt mij vanaf de leestafel plagerig aan, maar tot nu toe heb ik me er nog niet aan gewaagd. “Wat snap jij nou van economie...?”, zegt een zacht stemmetje in mijn hoofd. Hetzelfde heb ik met het leuke a...

    Lees verder
    2 maart, 2016
    OUDE BLOGS

    Zo ben ik nu eenmaal…

    Ken je dat? Dat je het soms al opgeeft voordat je begint? Ik heb dat met die dikke pil van Pikkety “Kapitaal van de 21e eeuw”. Het kijkt mij vanaf de leestafel plagerig aan, maar tot nu toe heb ik me er nog niet aan gewaagd. “Wat snap jij nou van economie…?”, zegt een zacht stemmetje in mijn hoofd. Hetzelfde heb ik met het leuke aanbod van een schildercursus om mijn creativiteit een impuls te geven. In een klein groepje en sfeervolle ambiance. ‘Waarom niet?’, denk ik enthousiast. ‘Ik ben niet creatief’, denk ik bijna tegelijkertijd.

    Onze oudste van 15 leert niet gemakkelijk. Uitspraken als ‘Mam, dat wordt nooit wat met mij en Engels dus ik stop met oefenen’, waren aan de orde van de dag. ‘Ik heb geen aanleg voor scheikunde, ik kap er mee’, hoorden we ook regelmatig. Toegegeven, het is ploeteren en hard werken voor deze dame. Wat ik echter niet geloof is dat aanleg alles bepalend is. Mijn overtuiging is: niet iedereen kan overal goed in worden, maar iedereen kan beter worden. Op voorwaarde dat je doorzet en veel oefent… En daar zit nu precies de crux!

    Mijn overtuiging wordt gevoed door Carol Dweck, een Amerikaanse hoogleraar in de psychologie. Grofweg onderscheidt zij twee soorten overtuigingen over menselijke capaciteiten en eigenschappen. De eerste overtuiging is wat zij noemt een statische mindset: capaciteiten zijn onveranderbaar, hier moet je het mee doen, je bent nu eenmaal zo. De tweede soort overtuiging noemt zij een groeimindset. Mensen met een groeimindset zien hun capaciteiten als een potentieel dat ontwikkeld kan worden. Zij zijn meer gericht op het proces van leren en zien leren als een uitdaging. Logisch dat mensen met een groeimindset meer moeite doen om zich te ontwikkelen en dus ook verder komen in hun leerproces!

    Door Dweck stel ik nu andere vragen. Bij mijn klanten leg ik consequent een relatie tussen inspanning en resultaat en ieder coachgesprek begin ik met de aanname dat de coachee enige vooruitgang heeft geboekt (‘Wat lukt er al een beetje?’). Aandachtig luister ik dan naar het zoeken naar kleine succesjes en voor mijn ogen zie ik het vertrouwen in de eigen groei toenemen. ‘Zo ben ik nu eenmaal…’ wordt ‘ook ik kan veranderen, als ik me inzet en de juiste stappen zet. En het gaat in kleine stapjes.’

    Mijn dochter heeft inmiddels scheikunde laten vallen. Prima. Maar bij andere vakken die ze lastig vindt heeft ze gemerkt dat inspanning èn een goede leerstrategie het verschil maakt. In plaats van ‘ik ben dom’ en ‘ik ben nu eenmaal niet goed in Engels’, hoor ik steeds vaker ‘ik snap het nog niet zo goed, ik ga nog wat oefenen’. Haar cijfers zijn verbeterd, haar zelfvertrouwen is toegenomen en bij ons thuis hebben we inmiddels de gevleugelde uitspraak: ‘Je hersenen zijn net een grote spier; hoe meer je traint, hoe sterker die wordt!’

    Zo, en nu begin ik aan Pikkety. Mijn eerste stap is de inleiding van 50 pagina’s, dat geeft al een mooi doorkijkje. Ondanks mijn beperkte economische kennis, ben ik benieuwd wat ik van hem ga leren! Die schildercursus? Ach, laat mij ook nog af en toe vast zitten in mijn eigen overtuigingen…

    Elise van Bussel

    2 Reacties op “Zo ben ik nu eenmaal…”

    1. Jan Hoppenbrouwers zegt:

      Tsja, wel herkenbaar, leuk geschreven!

    2. Pauw zegt:

      Dank je wel, Jan. Ook voor het schrijven van dit blog had ik baat bij een groeimindset. Het is namelijk mijn eerste 😉 ~Elise~

    Plaats een reactie


Nothing stays the same

Beroepsmatig heb ik regelmatig met mensen en teams te maken die proberen om te gaan met veranderingen. We vertellen elkaar dat ze erbij horen, of zelfs heel wenselijk zijn. Toch hebben wij mensen er een haat-liefde verhouding mee. Verandering, natuurlijk! Maar alleen als…. Ondanks dat ik mensen leer slim mee te bewegen met veranderingen, kijk ik met enige argwaan naar de veranderingen die ik zelf onderga.

Ik was op pad met 2 vriendinnen. Zij trakteerden mij op een etentje ter ere van mijn verjaardag. In onze studententijd gingen we veel vaker samen uit eten. De leukste herinneringen heb ik aan de dagen dat je na college op een terras belandde, daarna een hapje ging eten en tot diep in de nacht in de kroeg rondhing. Tegenwoordig pakken we het wat bescheidener aan, maar verder doen we nog hetzelfde. We zitten nooit verlegen om gespreksstof en de onderwerpen zijn altijd persoonlijk. Zo proberen we het leven te doorgronden, geloof ik.

Je zou kunnen zeggen dat in ons geval er in ruim 25 jaar niet veel was veranderd. Gelukkig maar, want dat was ook zeker onze bedoeling. Onze leeftijd, die steeds indrukwekkender wordt, negeren we graag. Leesbrillen worden niet of zo laat mogelijk opgezet om de menukaart te ontcijferen. En onze gewoontes houden we graag hetzelfde. Zo probeerden we na het diner een leuke gezellige bruine kroeg te vinden. Ja, ‘De Fuik’, waar we zelf altijd kwamen, daar moesten we maar niet naar toe gaan. Daar komen te veel ontstellend jonge mensen. Niet dat we niet van jonge mensen houden, maar we zouden onszelf toch ongemakkelijk gaan voelen.. We liepen scannend rond en moesten helaas een heleboel kroegen afschrijven.
Gelukkig kwamen we een leuke kroeg tegen. Die moest het worden. We stapten naar binnen, bleven even stilstaan, keken wat rond, luisterden naar de herrie en zonder al te veel aarzeling stapten we naar buiten. Nee, toch maar niet, te veel lawaai. Kun je niet eens een fatsoenlijk gesprek voeren.. Tsja, toch maar weer naar de vaste cultureel verantwoorde locatie waar de muziek niet zo hard staat.

Het is fijn om de goede dingen zo lang mogelijk bij je te houden, maar zelfs wij moesten erkennen dat niets hetzelfde blijft. Ik hoor dan Oleta Adams zingen ‘the young become the old’ en ‘nothing stays the same’ in het nummer ‘Everything must change’ van de CD ‘Circle of One’ (1990). Ook alweer even geleden..

Wat is dan de moraal van het verhaal? Hoe ga ik dan blijkbaar om met veranderingen? Nou, gewoon laten komen, je realiseren dat niets hetzelfde blijft en dan merken dat er nog genoeg behouden blijft om op te bouwen.

Annemarie van de Ven

Het begint bij mijzelf….!

Ik zit er weer middenin….! Nog maar twee weken aan de slag en ik probeer nu alweer ‘alle ballen’ in de lucht te houden: snel van het werk naar huis, de kinderen naar sport brengen, even snel de was ophangen, dat mailtje nog doen, tussendoor voor het eten zorgen en ook nog even op dat berichtje reageren….je (her)kent het waarschijnlijk wel! Tijdens de vakantie had ik het mijzelf zo goed voorgenomen: ‘ik zou beter op mijn eigen balans letten!’. Mijn vriendin beaamde het en samen hadden we afgesproken om vaker ‘eigen tijd’ te nemen en in te plannen. Maar dat lijkt al lang geleden, net zoals de vakantie mijlenver weg lijkt en voelt.

En nu hoor ik het mijzelf opnieuw zeggen! Ik, die het vaak zo goed weet voor een ander en inzicht heeft in de signalen, voel de adrenaline door mijn lijf gaan op het moment dat ik aan het racen ben om op tijd te zijn…. De veelheid en druk neemt (alweer) toe, de stress groeit en ik realiseer mij dat ik zelf aan zet ben!

Op het moment dat opnieuw de telefoon gaat, zet ik resoluut een groot kruis in mijn agenda op de woensdagmorgen….dit is mijn tijd!

‘Voelen is veranderen’ of zoals Kotter schrijft: doorleefd urgentiebesef is nodig om tot verandering te komen! En elk moment is toch een goed moment om te beginnen… :-)?!

 

7 september, Jacqueline de Wit

Wat is jouw stijl?

Die van mij is gewoon …

Er was een tijd dat ik niet wist of ik ‘laagdrempeligheid’ moest beschouwen als een compliment.  ‘Is het niet te los en gemoedelijk? ‘Doet het geen afbreuk aan mijn professionaliteit?’ Maar nu ben ik er wel uit geloof ik. Hier volgt mijn bespiegeling over laagdrempeligheid naar aanleiding van een evaluatiegesprek met een klant.

Het onderwerp was een evaluatie van een teamontwikkelingstraject dat ik samen met 1 van mijn beide collega’s had uitgevoerd. Ik sprak met de teammanager en de P&O-er. De samenwerking met beide was prettig en het gesprek was ontspannen. We bespraken de aanzienlijke vorderingen van het team. Onze teambijeenkomsten en de praktijkbegeleiding  van de manager hadden hun effect gehad. Omdat ik ook coachgesprekken had gevoerd met de manager, was ik op afstand getuige van hetgeen zij had ondernomen. Zij had allereerst haar eigen stijl van leidinggeven aangepast en was met het team gaan bouwen. Natuurlijk kreeg zij hier van mij veel gemeende complimenten voor!

Terugkijkend bekenden we elkaar dat er momenten waren waarop we hadden getwijfeld. De manager gaf toe dat ze in het begin had gedacht ‘gaan we ons doel wel halen als we zo positief en aardig blijven voor de medewerkers? Ik gaf toe dat ik wel eens had gedacht; ‘Pakken ze het wel op? Dringt het echt door? Gaat de manager het volhouden om ze op tijd op te porren?’ Het was fijn om dat tegen elkaar te kunnen zeggen.

Die openheid maakte dat we op het thema laagdrempeligheid kwamen. De manager vertelde me hoe zij het had gewaardeerd dat ik en mijn collega zo laagdrempelig waren. ‘Natuurlijk zijn we dat’, was mijn reactie, ‘het is ook voor mij waardevol als ik informatie van jou krijg, want dan kan ik beter aanhaken bij jullie proces’. De P&O-er beaamde dit van harte. Ik meende wat ik zei, maar achteraf dacht ik , ‘ik heb alleen de rationele reden gegeven en niet de gevoelsmatige’. ‘Ik vind het gewoon fijn om echt contact te hebben met de mensen met wie ik samenwerk’. ‘Dat geeft mij een gevoel van betrokkenheid en voldoening’.

Het wordt tijd dat ik in zo’n geval het compliment kan ontvangen en er eentje retourneer. Dank je wel dat ik zo laagdrempelig met je heb mogen samenwerken. En natuurlijk, voor mij is het gewoon vanzelfsprekend. Wat doe jij als vanzelfsprekend wat voor anderen waardevol is?

Annemarie van de Ven

Zo ben ik nu eenmaal…

Ken je dat? Dat je het soms al opgeeft voordat je begint? Ik heb dat met die dikke pil van Pikkety “Kapitaal van de 21e eeuw”. Het kijkt mij vanaf de leestafel plagerig aan, maar tot nu toe heb ik me er nog niet aan gewaagd. “Wat snap jij nou van economie…?”, zegt een zacht stemmetje in mijn hoofd. Hetzelfde heb ik met het leuke aanbod van een schildercursus om mijn creativiteit een impuls te geven. In een klein groepje en sfeervolle ambiance. ‘Waarom niet?’, denk ik enthousiast. ‘Ik ben niet creatief’, denk ik bijna tegelijkertijd.

Onze oudste van 15 leert niet gemakkelijk. Uitspraken als ‘Mam, dat wordt nooit wat met mij en Engels dus ik stop met oefenen’, waren aan de orde van de dag. ‘Ik heb geen aanleg voor scheikunde, ik kap er mee’, hoorden we ook regelmatig. Toegegeven, het is ploeteren en hard werken voor deze dame. Wat ik echter niet geloof is dat aanleg alles bepalend is. Mijn overtuiging is: niet iedereen kan overal goed in worden, maar iedereen kan beter worden. Op voorwaarde dat je doorzet en veel oefent… En daar zit nu precies de crux!

Mijn overtuiging wordt gevoed door Carol Dweck, een Amerikaanse hoogleraar in de psychologie. Grofweg onderscheidt zij twee soorten overtuigingen over menselijke capaciteiten en eigenschappen. De eerste overtuiging is wat zij noemt een statische mindset: capaciteiten zijn onveranderbaar, hier moet je het mee doen, je bent nu eenmaal zo. De tweede soort overtuiging noemt zij een groeimindset. Mensen met een groeimindset zien hun capaciteiten als een potentieel dat ontwikkeld kan worden. Zij zijn meer gericht op het proces van leren en zien leren als een uitdaging. Logisch dat mensen met een groeimindset meer moeite doen om zich te ontwikkelen en dus ook verder komen in hun leerproces!

Door Dweck stel ik nu andere vragen. Bij mijn klanten leg ik consequent een relatie tussen inspanning en resultaat en ieder coachgesprek begin ik met de aanname dat de coachee enige vooruitgang heeft geboekt (‘Wat lukt er al een beetje?’). Aandachtig luister ik dan naar het zoeken naar kleine succesjes en voor mijn ogen zie ik het vertrouwen in de eigen groei toenemen. ‘Zo ben ik nu eenmaal…’ wordt ‘ook ik kan veranderen, als ik me inzet en de juiste stappen zet. En het gaat in kleine stapjes.’

Mijn dochter heeft inmiddels scheikunde laten vallen. Prima. Maar bij andere vakken die ze lastig vindt heeft ze gemerkt dat inspanning èn een goede leerstrategie het verschil maakt. In plaats van ‘ik ben dom’ en ‘ik ben nu eenmaal niet goed in Engels’, hoor ik steeds vaker ‘ik snap het nog niet zo goed, ik ga nog wat oefenen’. Haar cijfers zijn verbeterd, haar zelfvertrouwen is toegenomen en bij ons thuis hebben we inmiddels de gevleugelde uitspraak: ‘Je hersenen zijn net een grote spier; hoe meer je traint, hoe sterker die wordt!’

Zo, en nu begin ik aan Pikkety. Mijn eerste stap is de inleiding van 50 pagina’s, dat geeft al een mooi doorkijkje. Ondanks mijn beperkte economische kennis, ben ik benieuwd wat ik van hem ga leren! Die schildercursus? Ach, laat mij ook nog af en toe vast zitten in mijn eigen overtuigingen…

Elise van Bussel

Klantenlijst

Aviko

Smeva Group B.V.

Marel

Aspen in Oss

MSD Oss

Genmab B.V.

Siemens Industry Software B.V.

De Zorggroep, diverse regio’s

Radboudumc

Kempenhaeghe Ziekenhuis

Pluryn

Albert Heijn Logistics

Nabuurs

Hyster-Yale

FNV Bondgenoten

Standvast Wonen

KION Nijmegen

Veiligheidsregio Gelderland-Zuid

Diverse gemeenten o.a. Oss, Gemert-Bakel

Rechtbank Midden-Nederland

Raad voor Rechtsbijstand

Hogeschool van Arnhem en Nijmegen

Mondial College

ROC Ter AA Helmond

Museum Het Valkhof

Diverse basisscholen

ALLE KLANTEN

wall-img

Het is goed om te weten wat niet werkt, maar het is pas echt behulpzaam om te weten wat wel werkt

Steve de Shazer

Referentie opdrachtgevers

  • Betrouwbaarheid en kwaliteit zijn voor ons de belangrijkste redenen om al vele jaren samen te werken met Adviesgroep PAUW. Door goed aan te sluiten bij onze vraagstellingen hebben zij meerdere trainings- en coachtrajecten voor ons leidinggevend kader en medewerkers verzorgd. Op betrokken wijze is persoonlijk eigenaarschap, duurzame inzetbaarheid en efficiënter werken geprikkeld en gestimuleerd.

    Albert Lauvenberg, manager extramuraal, De Zorggroep

     

  • De stijl van Adviesgroep PAUW is zakelijk, functioneel, goed doordacht met duidelijke doelen en niet langer dan nodig. Het resultaat is altijd zoals beoogd.

     Jan Wijkstra, directeur bedrijfsvoering, Raad van Rechtsbijstand

     

  • Adviesgroep PAUW is een zeer ervaren, deskundig en integer bedrijf dat Genmab vele malen heeft ondersteund bij vraagstukken op het gebied van effectiviteit, competentieontwikkeling en loopbaanvraagstukken. Zij zijn zeer resultaatgericht. In relatief korte tijd creëren zij doorbraken die leiden tot meer effectief werkgedrag en betere prestaties.

    Robert Knoester, Vice President Global Human Resources, Genmab B.V.

SCHRIJF UW REFERENTIE ALLE REFERENTIES

Adviesstijl


Resultaatgericht
 en heldere afspraken.

Eigenaarschap stimuleren.
Pragmatisch en laagdrempelig.
Progressiegericht; werken met wat al goed gaat. Toekomstgericht en activerend.
Groeimindset; iedereen kan ontwikkelen. Focus op groei.
Maatwerk om goed bij u aan te sluiten.
Integrale benadering. Wij kijken naar context, interactie en patronen.

Drs. Elise van Bussel
06 17 58 94 91
elise@adviesgroeppauw.nl
CV Elise van Bussel

Een impuls nodig om

uw ambities te realiseren? Uw ontwikkeling staat bij ons centraal. Waar nodig schakelen we tussen de niveaus in uw organisatie. Met een sterke focus op het inbedden van de verandering in de werkcontext. Wij zijn krachtig in leiderschap-, samenwerking- en cultuurvraagstukken. Door een impuls te geven aan het realiseren van uw ambities zijn wij van betekenis!

Ook een grote verandering begint met het zetten van de eerste stap

Adviesgroep PAUW

stimuleert mensen en organisaties om hun doelen te bereiken. Beweging creëren is wat we doen. Daarbij geloven we in de eigen kracht en het oplossend vermogen van alle betrokkenen. We coachen mensen naar een nieuwe stap in hun persoonlijke ontwikkeling. We begeleiden teams en werken in het algemeen vaak met groepen. We helpen organisaties hun medewerkers anders te laten denken en doen. Onze ervaring hebben we opgebouwd in diverse sectoren.

Opleidingen van Adviesgroep PAUW zijn vrijgesteld van btw.

  • Individuele coaching

    De resultaten van onze coachtrajecten zijn vaak verrassend en blijvend.

    De coaching richt zich op:
    Gedrag en patronen. Is mijn gedrag effectief? Wat is het effect op mijn omgeving?
    Vaardigheden / competenties. Het aanleren en verbreden van vaardigheden.
    Waarden & overtuigingen. Welke waarden streef ik na? Vanuit welke overtuigingen handel ik?
    Identiteit. Wie ben ik en wie wil ik zijn?
    Missie en zingeving. Wat is mijn doel? Wanneer is mijn leven betekenisvol?

    wall-img2

    You were born to be real, not to be perfect Ralph Marston

    Wanneer coaching?

    Als u vragen heeft over uw werk, vastloopt of wilt ontwikkelen, dan kan een aantal gesprekken u helpen om inzicht te krijgen in uw situatie; waar u heen wilt; wat belemmert en welke stappen voor u werken.

    De coaching gaat uit van uw eigen kracht en ontwikkelbaarheid, de positieve invloed van een (groei) mindset en ieders persoonlijke talenten. Wij werken vanuit eigen verantwoordelijkheid, in het hier en nu. Onze aanpak is respectvol, activerend, soms confronterend en progressiegericht.

    De coaching vindt plaats volgens heldere, concrete, met alle partijen afgesproken stappen en doelen.

    LEES MEER

  • Organisatieverandering

    Onze aanpak
    ‘Zien, Bewogen worden, In beweging komen’

    Er komen mooie krachten vrij in mensen als ze hebben ervaren hoe nieuwe inzichten voor hen kunnen werken. In onze aanpak zijn we daarom gericht op zelf doen, eigenaarschap en een positieve toekomstgerichte focus.

    Er is aandacht voor:

    • Leiding geven aan veranderingen
    • Verantwoordelijkheid voelen en nemen
    • Gezamenlijk leren stimuleren
    • Geloven in eigen ontwikkeling
    • Zelf in beweging komen
    • Vooruitgang monitoren en belonen
    stenenbg2

    Het zijn niet de sterkste soorten die overleven en ook niet de meest intelligente. Het is het soort dat het beste reageert op veranderingen Charles Darwin

    Uw organisatie verandert…

    Om als organisatie doelen te bereiken heeft u de bijdrage van uw mensen nodig. Als zij werken vanuit een nieuwe gedachte, een andere houding en hierdoor anders handelen, zult u merken dat uw organisatie als vanzelf verandert. Wij helpen u deze beweging te creëren en te vervolgen.

    Dat doen we:

    • Mensgericht
    • Aangesloten op u en uw organisatie
    • Gericht op het best werkende resultaat
    • Bruggen bouwend samen met u
    • Door samen een nieuw perspectief te creëren

    LEES MEER

  • Teamontwikkeling

    “Die dagen waren goud waard!”
    Er is nu meer verbondenheid in mijn team, de eilandjes zijn weg. Mensen voelen zich gehoord en de bereidheid om elkaar te helpen is zichtbaar toegenomen. We hebben nu een gezamenlijke focus op de toekomst, ik heb veel input gekregen voor het nieuwe businessplan en mijn stijl van leidinggeven. Geweldig!”

    Een afdelingshoofd in een sterk veranderende organisatiecontext.

    wall-slide

    Het is altijd een uitdaging de balans te vinden tussen je verbinden met de groep en tegelijkertijd gewoon jezelf zijn

    Heeft u een team

    dat klaar is om een volgende stap te zetten? Of heeft u een team dat momenteel niet goed samenwerkt en in de overlevingsstand staat? Met onze aanpak sluiten wij bij het team en haar omgeving aan en creëren beweging. Zo komt u tot betere teamprestaties en kunnen de teamleden weer trots zijn op wat men met elkaar bereikt.

    Onze aanpak stuurt op erkenning van ieders bijdrage, gewenst gedrag, helpende interactie en vooruitgang. Wij stimuleren:

    • Een gemeenschappelijk doel
    • Resultaat
    • Focus op progressie en toekomst
    • Balans tussen verbinding en autonomie
    • Een veilig en actief leerklimaat
    • En waarderend leiderschap

    LEES MEER

ROUTE

Adviesgroep PAUW is gevestigd in een oud klooster genaamd ‘Het Augustinus’. De locatie ligt aan een van de hoofdwegen in Nijmegen en is daarom gemakkelijk te bereiken. U kunt uw auto gratis parkeren voor het pand. Er is tevens een bushalte.
Wanneer u binnenkomt kunt u bij de receptie terecht voor informatie. Onze werkruimtes zijn gelegen op de tweede verdieping. Neemt u de lift en volgt u de bordjes richting 2.28.

Het belangrijkste in communicatie is te horen wat niet gezegd wordt

Peter F. Drucker

Het PAUW Journaal ontvangen

PAUW Journaal

Bakijk in uw browser

PAUW Journaal

Beste klant / relatie,

U kijkt naar het eerste PAUW Journaal. Wij hopen u op deze manier een paar keer per jaar interessante informatie te brengen.


Toestemming plaatsing site:

 ja nee

wall-img1